Natthapong's profileMr.Kung-Fu :: Rebirth of...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Thanks for visiting!
skill hunterwrote:
^^
Nov. 30
Kalunyu kaewprommalwrote:
อ้วนสัดอะ
Sept. 23
[A]..[o]..[F]wrote:
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ออนเลยอ่ะ
ไม่ว่างว่ะ งานเยอะ หนังสือก็ยังไม่ได้อ่านเรยย
อะไรก็ไม่รู้ ปวดหัว เซงสาดดด
คิดถึงนะ อิอิ แล้วเจอกาน... 
Sept. 16
Puy Mekwrote:
สวีดัส เพื่อนรัก
พักนี้ไม่ค่อยออนเจอกันเลย
เรามัวแต่ยุ่งอยู่กะเรื่องเรียน
แต่ก็ยังคิดถึงเหมือนเดิมนะ
BYE BYE
-:-moo~wan-:-
Sept. 16
ภมรฉัตร ชื่นอารมณ์wrote:
สวัสดี คนที่คุณก็รู้ว่าใคร
 เข้ามาเยี่ยม เข้ามาเยียน เข้ามาคน เข้ามารู้ เข้ามาจัก
ขอพลังจงอยู่กับเจ้า
Sept. 7
|
Mr.Kung-Fu :: Rebirth of the pastประวัติศาสตร์ไม่มีวันตาย :: เพื่อน กูรัก(พวก)มึงว่ะ
12/12/2008 Amazing Graceวันนี้กูได้กลับไปอ่าน บล๊อกเก่าๆ ที่อัพมาตั้งแต่อยู่ปีหนึ่ง
จนตอนนี้ไม่น่าเชื่อเลยว่า เผลอแป๊บเดียว กูจะจบปีสี่ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าแล้ว
มันช่างไวจริงๆ
ไวพอๆกับที่ เราคบกันมาได้ สามปีแล้ว
ชีวิตกูมีความหมายมาก เมื่อกูรู้จักกับมึง
มึงมีความหมายมากๆ สำหรับชีวิตกู
กูไม่ได้อยู่ "ตัวคนเดียว" อีกต่อไป
และมันจะมีปีต่อๆไป และตลอดไป ใช่มั้ย?
จำไว้ มึงยังมีกรู
Amazing Grace เพราะว่ะ เป็นเพลงที่กูฟังแล้วน้ำตาไหลได้เลยทีเดียว ! 11/13/2008 What a wonderful worldช่วงนี้ใกล้จะคริสต์มาสแล้ว(อีกเดือนเดียว)
ห้างสรรพสินค้าชั้นนำทั้งหลาย ต่างพากันตกแต่งห้างของตนกันเป็นการใหญ่
มองไปทางไหนก็รู้สึกสวยงาม สะดุดตาซะจริงๆ
สีสันแห่งคริสต์มาสและเทศกาลปีใหม่กำลังจะมาเยือนหัวใจทุกดวงบนโลกใบนี้
ทุกครั้งที่พูดถึงคริสต์มาส ผมเองก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงสรรพสิ่งในชีวต "ที่ผมรัก"
ไม่ว่าจะเป็นคนรู้ใจ คนใกล้ตัว เพื่อนสนิท ใครก็ตามที่มอบสิ่งดีมีค่าให้กับชีวิตเรา
และก็อดไม่ได้ที่จะนึกขอบคุณพวกเขาเหล่านั้นที่มอบคุณค่าของการมีชีวิตอยู่ให้กับผมคนนี้
ทั่วทั้งโลกเต็มไปด้วยความสดใส ความยินดี ความอิ่มเอมใจจากการให้......"ความสุข"
เมื่อถึงสิ่งเหล่านั้นแล้ว ผมเองก็อยากจะให้ถึงช่วงเวลาเหล่านั้นเร็วๆ
เพื่อที่เราจะมอบความสุขให้กัน
เพื่อที่เราจะสร้างความทรงจำดีๆร่วมกันอีก
เหมือนๆที่เราทำมาทุกปี
และผมอยากจะให้เรามอบความรักนี้ต่อเพื่อนมนุษย์ทุกคน
ที่เขายังขาดแคลน ด้อยโอกาส และปราศจากความสุขอยู่
ในเมื่อเราเป็นผู้ที่ที่มี ก็ควรเผื่อแผ่ไปยังผู้ที่ไม่มีด้วย
ช่วยกันสร้างสันติและความดีให้เกิดขึ้นบนโลกใบนี้ เพื่อโลกของเราที่น่าอยู่
Preparing for that special time
May god bless y'all
กูเป็นกำลังใจให้มึงเสมอนะเว่ย แม้งานมึงจะหนักแค่ไหน
แต่ยังไงก็ยังมีกูอยู่ ค่อยๆทำไปเดี๋ยวมันก็เสร็จ อย่าเครียดๆ สู้ๆ 9/11/2008 จากวันนั้น ถึงวันนี้"ไก่ย่างถูกเผาๆ มันจะโดนไม้เสียบๆ เสียบตูดซ้าย เสียบตูดขวา ร้อนจริงๆๆๆ"
เสียงเพลง ไก่ย่าง หนึ่งในเพลงสันทนาการยอดนิยมที่น้อยคนนักจะไม่รู้จักถูกร้องอย่างต่อเนื่อง
ตามมาด้วยเพลงสันทนาการอีกเป็น"กระบุงๆ"ท่ามกลางเหล่าพี่ๆจากทุกคณะที่รวมตัวกัน
เต้นสันทนาการล้อมน้องๆ"เฟรชชี่"ไว้กลางสนามอินทรีย์ อย่างไม่คิดเป็นคิดตาย
พี่ๆเหล่านั้นจะรู้รึเปล่าว่า เฟรชชี่คนหนึ่งนั่งมองพี่ๆเหล่านั้นด้วยความ"ฮา"มากขนาดไหน
กับการ"เต้นถวายชีวิต"ของพวกเขาเหล่านั้น
วันเวลาผ่านไปจนน้องเฟรชชี่คนนี้ขึ้นมาสู่ปี 2
ได้เปลี่ยนบทบาทจากการ"ผู้รับ"มาเป็น"ผู้ให้"บ้าง
เฟรชชี่ได้ทำงานมากมายเพื่อรับน้องใหม่กับเพื่อนๆของตนที่ให้ความร่วมมือกันเป็นอย่างดี
จนงานออกมาเป็นที่พึงพอใจ และภาคภูมิใจ แม้จะเหนื่ยฃอยกันมากแต่ภาพแห่งความสำเร็จก็เป็นรางวัลให้หายเหนื่อยได้
การเรียนที่หนักขึ้นกว่าเดิม ท่ามกลางกิจกรรมต่างๆที่มีอุปสรรคมากมาย
ทำให้หลายๆครั้งรู้สึกท้อแท้จนอยากจะวางมือไปจากมันเสียที
แต่ทุกๆครั้งก็ได้กำลังใจดีๆจากคนรอบกาย ทำให้ยังยืนหยัดทำงานต่อไปตามอุดมการณ์ที่เราเชื่อและยึดถือกัน
จนปี 3 ได้มาเยือนเราและทุกๆคน
ปีนี้งานที่เราจับเราทำ ยิ่งใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมากนัก
มีสิ่งหลายสิ่งที่เราไม่เคยรู้ ไม่เคยสัมผัสอีกมาก
ซึ่งแน่นอนว่าสิ่งเหล่านั้น มีคำว่า "อุปสรรค"รวมอยู่ด้วย
และก็เป็นอุปสรรคที่ "ใหญ่" ซะด้วย
ใหญ่พอที่จะทำให้เราเสียความรู้สึกกับคนรอบกายที่เคยรักและเข้าใจเราไป
จากปัญหาการทำงานที่ไม่เข้าใจกัน
หลายครั้งที่ ทิฐิ และความอยากเอาชนะ ทำให้ใจเราไม่รับฟังใคร
แต่ในที่สุด เราก็ผ่านมันมาได้ กับงานที่ใหญ่กว่าเดิมและแน่นอน
ผลสำเร็จของมันก็นำมาซึ่งความภาคภูมิใจที่ ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน มาสู่ผู้ร่วมงานทุกคน
เมื่อเปิดเทอมใหม่มาเยือน ก็เพิ่งจะรู้ตัวว่าตอนนี้
"เราอยู่ปี4 แล้วแฮะ"
ไฟในการทำงานต่างๆ เริ่มมอดลง จากผู้ปฎิบัติกลายเป็นผู้เฝ้ามอง
ความแก่(ไม่อยากใช้คำๆนี้เลยแฮะ555)ทำให้เรามองดูสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้า
อย่างมีสติ รอบคอบ สุขมมากขึ้นว่าแต่ก่อน
ความปลงและเข้าใจในบริบทต่างๆที่เกิดขึ้นมีมากขึ้นไปตามวัยที่เพิ่มมากขึ้น
นี่สินะที่เขาเรียกว่า "วางมือ"
พร้อมๆกับความ"กลัว"ถึงหนทางข้างหน้า ที่กำลังทอดไปในเส้นทางแห่งความมืดมิด
เราไม่รู้ว่าชีวิตเราจะไปทางไหน
จะได้ทำในสิ่งที่ชอบรึเปล่า
จะประสบความสำเร็จในชีวิตมั้ย
จะได้เรีนต่อมั้ย
จะเกิดอะไรในภายภาคหน้าบ้างนะ
จนในที่สุด พรุ่งนี้ ก็จะเป็นวันปัจฉิมนิเทศน์ คณะสังคมศาสตร์แล้ว
จึงได้เตือนสติเราขึ้นมาได้ว่า
เราเหลือเวลาที่จะเป็นนิสิตเกษตร อีกเพียงนิดหน่อยเท่านั้น
ใจหายนะเนี่ย
8/13/2008 เธอคือผู้หญิงคนนั้นเธอคือผู้หญิงคนนั้น ที่ทำให้ชีวิตฉันมีความหมาย
เธออยู่ในทุกๆย่างก้าวของชีวิต ไม่ว่าผมจะโตขึ้นศักเท่าไหร่
เป็นทั้งความหวัง ความฝัน และความอบอุ่นในชีวิต
ทุกครั้งที่ไม่มีใครเข้าใจ จะมีเธอที่คอยเข้าใจผมเสมอ
รักแม่นะครับ....สุขสันต์วันแม่ ครับ 5/3/2008 ปิดเทอมใหญ่ ครั้งสุดท้ายในชีวิตครั้งแรกที่ได้เข้ามาเหยียบ ณ มหาลัย"นนทรี" แห่งนี้
จาก เฟรชชี่ ปี1 หน้าใส
ตอนนี้กลายเป็น ซีเนียร์ ปี4 แก่สุดไปซะแล้ว
ที่ผ่านมาผ่านทั้งเรื่องที่ดีและไม่ดีมา ถือว่ามันเป็นประสบการณ์ชีวิตที่มีรสชาติ
ก็ได้แต่นึกถึงคำพูดของครูสุดใจ
ครูตอนอยู่ป.6/2 ที่ทำอะไรสุดใจ สุดชีวิต
"ทำงานให้ดีที่สุดและเต็มความสามารถ"
ขอใช้ปี4ที่เหลืออยู่ให้เต็มที่ล่ะคร้าบบบบบบบบบบบ
รักเธอนะ.......เกษตรศาสตร์
|
|||||||||
|
|
